Voor doden agente eis 18 jaar en tbs

AMSTERDAM - Justitie eist achttien jaar cel plus tbs met dwangverpleging tegen Franklin F., die op 9 juli vorig jaar hoofdagent Gabrielle Cevat doodschoot in Amstelveen. Behalve van moord op Cevat wordt F. ervan verdacht dat hij op weg was zijn ex te vermoorden en haar ouders probeerde dood te schieten. Voor aanklaagster Karin Gerritsen staat vast dat de Amsterdamse Arubaan wist dat Cevat een politieagent was toen hij haar in haar nek schoot, wat in haar ogen een extra zware straf rechtvaardigt.

Onderzoekers van het Pieter Baan Centrum oordeelden dat F. verminderd toerekeningsvatbaar was tijdens zijn daden, maar toch moet hij behalve tbs een zeer lange celstraf krijgen.

''Gabrielle Cevat, hoofdagente van politie, is dood. Ze is dood omdat ze haar werk deed, en haar dienst was nog niet eens begonnen,'' leidde officier Gerritsen haar requisitoir in. Cevat belde in de avond van 9 juli, op weg naar haar nachtdienst in politiebureau Amstelveen-Centrum, rond half elf haar chef om te zeggen dat ze 'achter een gek aanreed'. Ze vroeg versterking.

Telefoontjes
''Ze volgde haar politiehart en deed wat ze moest doen. Ze heeft het moeten bekopen met de dood,'' aldus Gerritsen. De aanklaagster hecht geen waarde aan de verklaringen van Frank F. (50) dat hij uit schrik op Cevat heeft geschoten, omdat ze plotseling voor hem stond toen hij voor de woning van zijn ex in de Piet de Winterlaan uit zijn auto stapte.

Gerritsen reconstrueerde de avond waarop F., die naar eigen zeggen 'een liter' goedkope wodka had gedronken, vanuit zijn woning in Zuidoost naar Amstelveen was gereden. Hij had eerst een reeks heetgebakerde telefoontjes gepleegd met ex Patricia en haar familieleden, waarin hij had gedreigd haar en haar familie dood te schieten. Als de politie zou worden gealarmeerd, zou hij de agenten 'allemaal neerschieten'.

Aan Boegspriet verscheen F. vervolgens met zijn vuurwapen in zijn hand bij de woning van zijn gewezen schoonouders. Kort nadat de vader van 'Patty' de deur had dichtgegooid toen hij zag dat het Franklin was die belde en bonsde, schoot hij tweemaal op de deur - 'op romphoogte'. ''F. aanvaardde willens en wetens de kans dat hij één of beide ouders van Patricia dodelijk zou treffen,'' oordeelde Gerritsen. Dubbele poging tot moord dus.

Aanwijzingen
Direct na het schieten bereidde de verdachte volgens justitie de moord op zijn ex voor, die hij ging opzoeken in haar woning aan de Piet de Winterlaan, een stuk noordelijker in Amstelveen. Het OM gelooft niets van F.'s verklaring dat hij alleen 'een zootje wilde maken' bij de woning en ziet een reeks aanwijzingen dat hij Patricia wilde doodschieten. Onderweg volgde Cevat hem echter in haar Suzuki, omdat hij veel te hard en slingerend reed.

Het is onmogelijk dat F. niet merkte dat hij op zeer korte afstand werd gevolgd, stelt justitie. Een getuige sprak van bumperkleven. Dat F.'s rechtervoorraam half naar beneden was en Cevats linkervoorraampje helemaal, hoewel het regende, duidt er volgens officier Gerritsen op dat Cevat misschien al onderweg, maar zeker in de Piet de Winterlaan, contact maakte met F. Ze zal zich als agent hebben bekendgemaakt. Haar politiepas lag op de grond toen een buurvrouw haar na het schot zwaargewond aantrof.

Op het politiebureau tierde F. dat hij 'schijt had aan de politie', dat 'zij niet de laatste was' want dat alle agenten 'eraan gingen' en dat hij het 'jammer vond dat het maar één collega was en geen vier', want 'dan was het op een rijtje gebeurd'.

Dat Cevat een agente was, had niemand F. toen nog verteld, stelt justitie, dus hij moet dat al tijdens het schieten hebben geweten. Een psychiatrisch verpleegkundige zou later aan politiemensen en een collega hebben verteld dat F. hem had gezegd dat hij wist dat hij op een agent schoot, omdat ze haar legitimatiebewijs had getoond. De rechtbank verhoorde de verpleegkundige en zijn collega gisteren, maar die beriepen zich op hun geheimhoudingsplicht en gaven geen antwoorden.

Ook zonder hun verklaringen vindt Gerritsen de zaak echter rond. ''Het moedige optreden van Cevat is genadeloos afgestraft. Agenten kunnen benarde situaties niet uit de weg gaan, zij moeten erop af. Daarom is het zo belangrijk dat zij extra worden beschermd - al is het maar door degene die van hun kwetsbaarheid gebruikmaakt, extra zwaar te straffen.'' Dat Franklin F. nauwelijks spijt toonde, rekent Gerritsen hem zwaar aan. ''Franklin F. bekommert zich alleen om Franklin F.''

Bewijs
Advocaat Peter Plasman van Franklin F. vindt dat justitie in de zaak tegen zijn cliënt 'veronderstellingen aaneenschakelt' bij gebrek aan bewijs dat F. bewust een agente heeft doodgeschoten en zijn ex en haar schoonouders had willen vermoorden.

Het schieten op die woning van zijn gewezen schoonouders had niets met een vooropgezet idee van doen en voor een moordplan is dan ook geen bewijs, betoogde de raadsman. ''Als mijn cliënt van plan was geweest op de ouders van ex Patricia te schieten, had hij dat kunnen doen toen haar vader de deur had geopend, of meteen nadat hij die weer had gesloten. Dat hij toen níet schoot, is een sterke contra-indicatie voor een moordplan.''

Dat F. 'bewust het risico nam' dat hij zijn ex-schoonouders zou raken, staat voor Plasman evenmin vast. ''Hij was zich er juist van bewust dat hij meneer en mevrouw niet kon raken.'' De vader van zijn ex zag hij naar eigen zeggen op de trap, haar moeder in de keuken. F. wilde 'een zootje maken' van de woning van zijn schoonouders.

Alcohol
Voor een moordplan voor ex-Patricia is zo mogelijk nog minder bewijs. ''Uit niets blijkt dat hij Patricia van het leven heeft willen beroven.'' Het blijft volgens de advocaat bij speculaties, zoals het ook bij speculaties blijft als justitie aanneemt dat F. met Cevat bewust een agente doodschoot. ''Uit open portierraampjes blijkt niets en de enige twee ooggetuigen zeggen dat F. direct heeft geschoten, dus voordat Cevat de kans had zich te legitimeren. Dan kan er van alles omheen worden bedacht over hoe het geweest zou kunnen zijn, maar dat levert in het strafrecht geen dwingende conclusies op.''

Het aangetroffen politiepasje is nog geen bewijs dat Cevat 'aan het legitimeren is toegekomen'. Plasman zei dat F. de volledige verantwoordelijkheid neemt voor zijn daden. Dat hij zich 'verschuilt achter het gebruik van alcohol', zoals justitie zei, klopt niet. Plasman: ''Mijn cliënt schreef het al eens in een brief aan het Pieter Baan Centrum: 'Er is één ding dat ik niet kan zeggen: dat de alcohol of de fles wodka heeft geschoten.' F. geeft toe dat hij dat doorgeladen wapen in zijn hand had toen het schot afging, en dat hij dus ook volledig verantwoordelijk is voor dat fatale schot.''

Franklin F. 'legt zich neer' bij tbs met dwangverpleging. De eis tot achttien jaar gevangenisstraf vindt Plasman echter 'veel te fors', 'mede gezien de psychiatrische problematiek waardoor hij verminderd toerekeningsvatbaar was'